Wytrwanie w łasce wiary – usprawiedliwienie i zbawienie – 9.03.2024 r.

Udostępnij:

Usprawiedliwienie i zbawienie

Skupimy się w tym rozważaniu na tym temacie łaski, koniecznej nam do zbawienia, lecz w odniesieniu do zrozumienia czym jest usprawiedliwieniezbawienie w porządku łaski.

Św. Paweł uczy nas o tym, czym jest usprawiedliwieniezbawienie. Często, te dwa pojęcia, w potocznym języku używane są zamiennie, a w rzeczywistości chodzi o początek i kres drogi wiodącej do szczęścia wiecznego.

Usprawiedliwienie i zbawienie jest dziełem łaski Bożej. Usprawiedliwienie dokonuje się w tym momencie, kiedy człowiek otrzymuje łaskę uświęcającą. Od strony człowieka potrzeba tylko otwarcia się na tę łaskę przez akt wiary.

Jeśli małe dziecko, które jest przyniesione do chrztu, nie potrafi się jeszcze zdobyć na akt wiary, otrzymuje łaskę uświęcającą na mocy wiary rodziców, którzy to dziecko przynoszą. Działanie rodziców skutkuje dla tego dziecka, podobnie jak wielu innych wymiarach życia cywilnego i ustanowionego prawa ludzkiego. Usprawiedliwienie jest w stu procentach dziełem Boga. Człowiek się tylko otwiera. Bóg udziela łaski uświęcającej i od tego momentu człowiek jest wypełniony życiem Boga. Do usprawiedliwienia wystarczy sama wiara, czyli przyjęcie łaski. Interpretowano to w ten sposób, iż Chrystus ubiera grzesznika w swoją szatę godową. Grzesznik się na to aktem wiary zgadza i chodzi o to, by w tej szacie człowiek przekroczył próg wieczności.

Otóż jeśli człowiek bezpośrednio po usprawiedliwieniu przekracza próg wieczności, łaska usprawiedliwienia wystarcza do jego zbawienia. Jeśli natomiast od momentu usprawiedliwienia, praktycznie rzecz biorąc od chrztu, do przekroczenia wieczności upływają dni, miesiące i lata, to potrzebna jest ścisła współpraca z Bogiem, wyrażona w pełnieniu czynów wiary.

Zbawienie jest, w pewnym sensie, nagrodą za dochowanie wierności łasce uświęcającej i za dobre czyny podyktowane i spełnione przez wiarę. Św. Jakub upomina w ostrych słowach: „Wiara bez uczynków martwa jest sama w sobie”. Błędnym byłoby więc przekonanie o samowystarczalności wiary. Byłoby tak tylko wtedy, gdyby człowiek nie był zdolny do wypełnienia żadnych czynów a tylko, ze względu na okoliczności zewnętrzne, pozostała by sama możność aktów wewnętrznych.

Przykładem, który ilustruje to doskonale, jest nawrócenie łotra na krzyżu. Tam wystarczający był sam akt wiary, który otworzył go na łaskę usprawiedliwienia i zbawienia. I to jest dowodem na to, że po pierwsze: akt wiary jest ważniejszy od czynów i to łaska Boża jest konieczna do zbawienia. Po drugie, że same uczynki lecz bez wiary i bez łaski idącej za nią, nie są same w sobie zbawienne.

Jasne dostrzeżenie faktu, że przez usprawiedliwienie człowiek wchodzi na drogę wiodącą do zbawienia, a przez dobre czyny i współpracę z łaską uczynkową zasługuje na szczęście wieczne, pozwala w pełni zrozumieć szóstą prawdę wiary, iż łaska Boża jest każdemu człowiekowi do zbawienia koniecznie potrzebna. Jest potrzebna jako łaska usprawiedliwienia i jest potrzebna jako łaska uczynkowa do wytrwania na drodze zbawienia.

To rozróżnienie umożliwia również dostrzeżenie organicznego związku, jaki istnieje między wiarą i moralnością. Człowiek nie tylko musi uwierzyć i dochować wiary, ale jeśli chce się zbawić, musi dostosować swe życie jak najściślej do wymagań Boga, w którego wierzy.

Do zbawienia więc nie wystarcza sama wiara, jak to wyznają w ogólności protestanci, ale jest potrzebne wierne przestrzeganie Bożych przykazań, które są objawieniem Jego woli i jej spełnianiem. Tych zaś nie jesteśmy w stanie zachować bez szczególnego wsparcia Bożego w formie łaski uczynkowej. Wszelkie nasze uczynki i decyzje woli mają być podyktowane wiarą, a jeśli tak jest, że zgodne są z wolą Bożą, to Pan Bóg zawsze udziela nam łaski do ich spełnienia.

Wzorem doskonałym w tym względzie jest sam Jezus Chrystus, o którym autor Listu do Hebrajczyków mówi na samym początku 12 rozdziału, że to właśnie „On nam przewodzi w wierze i ją wydoskonala”. Sam Pan Jezus zaś mówi: „Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło” (J4, 34).

Dlatego wytrwanie w łasce wiary nie polega na tym, aby wierzyć w oderwaniu od moralności, sposobu postępowania, praktykowania, myślenia o tym życiu, ale by nasze życie było spójne z przekonaniami. Abyśmy, skoro zostaliśmy usprawiedliwieni i zostaliśmy wezwani, aby iść drogą sprawiedliwości Bożej, doszli drogą pewną, którą nam podaje Kościół, do zbawienia.

usprawiedliwienie i zbawienie usprawiedliwienie i zbawienie usprawiedliwienie i zbawienie 


.

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz