Chęć posiadania mieszka w sercu każdego człowieka. Pragnienie posiadania jest dobre i pochodzi od Boga. Kiedy jednak znajdzie się w myślach słabego człowieka, staje się niebezpieczne. Do jakiego stopnia jest niebezpieczne, świadczy fakt, że Bóg w Dekalogu umieścił przestrogę: Nie pożądaj żadnej rzeczy, która jest bliźniego. Jeśli w tak krótkiej instrukcji, dotyczącej naszego życia na ziemi, jaką jest Dekalog, jeden punkt dotyczy… Czytaj dalej
Pokora jest cnotą obecnie prawie zupełnie nieznaną, zapomnianą, przedstawianą w sposób karykaturalny; dlatego bywa nielubiana. Często spotykamy się z karykaturą pokory. Pokazywana jest bardziej jako kompleks niższości. Pokornym wydaje się ten, który twierdzi, że wszyscy ludzie są lepsi od niego, a on jest największym grzesznikiem. Inny znów uważa, że się do niczego nie nadaje i unika każdej odpowiedzialnej funkcji, wycofuje się od razu,… Czytaj dalej
Najgroźniejszą z wad jest pycha. Jest ona niewłaściwym wykorzystaniem miłości własnej. Istotnym elementem tej miłości jest ambicja. Bóg powiedział: Miłuj bliźniego jak siebie samego. Przykazał więc miłować drugiego człowieka i polecił także miłować siebie. Każda prawdziwa miłość drugiego człowieka rozpoczyna się właściwym ustawieniem miłości samego siebie. Powiedzmy jednak otwarcie, że miłowanie samego siebie jest trudne…. Czytaj dalej
Cnoty i wady. W człowieku są pewne siły, pochodzące od Stwórcy. Do nich należy pragnienie jedzenia, posiadania, znaczenia czy też pożądanie cielesne. Owe siły pochodzą od Boga i są dobre. Ale gdy znajdą się w rękach wolnego człowieka, mogą być, tak jak wszystkie dary Boga, wykorzystane twórczo dla dobra albo też mogą być wykorzystane źle. (zobacz cały cykl katechez) Rozum i wola, osłabione przez grzech dziedziczny,… Czytaj dalej
18 maja 1997 r. w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, w Katedrze Przemyskiej, z rąk J.E. Ks. Abpa Józefa Michalika otrzymałem święcenia kapłańskie. W tym roku minęło 25 lat od tamtego wydarzenia. Składam wielkie „Te Deum laudamus” Panu Bogu za niepojęty dla mnie dar i łaskę sakramentu kapłaństwa. W dniach przed rocznicą [15 – 18 maja 2022 r], odprawiłem kapłańskie rekolekcje wraz z braćmi… Czytaj dalej
J 15:26-27; 16:1-4Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: «Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który od Ojca pochodzi, On o mnie świadectwo dawać będzie i wy świadectwo dawać będziecie, bo ze mną od początku jesteście.To wam powiedziałem, abyście się nie zrażali. Wyłączą was z synagog, a zbliża się godzina, że każdy, kto Was zabijać będzie, uczyni to mniemając, że Bogu wyświadcza przysługę. A to wam uczynią,… Czytaj dalej
Emerytowany biskup La Platy Hector Aguer w tekście opublikowanym m.in. na portalu „Rorate Caeli” opisuje wszystkie manie progresywnie nastawionej części katolickich hierarchów i intelektualistów. Przeczytaj, by wiedzieć, czego koniecznie się wystrzegać! Czy jest progresywizm? Mam na myśli progresywizm kościelny, który – podobnie jak progresywizm świecki – zwraca się ku przyszłości, rozumując jakoby świat i Kościół były w ciągłym ruchu, zawsze ewoluując ku temu,… Czytaj dalej
Pośród starych notatek, z rekolekcji lub skupienia, znalazłem skrypt, związany z tematem konfliktu. Uznałem, że zawiera kilka mądrych myśli, które warto sobie wziąć do serca, zwłaszcza tym, którzy uczestniczą w jakimkolwiek życiu wspólnotowym. Tym bardziej staje się to ważne, jeśli ktoś pełni rolę lidera – zelatora – lub przełożonego wspólnoty. A jako, że każdy z nas należy do najważniejszej wspólnoty, którą… Czytaj dalej
Objawienia prywatne mają czasem ogromne konsekwencje. 2 sierpnia 1893 roku skromna polska zakonnica, Feliksa Magdalena Kozłowska, miała wizję, że została postawiona przed Majestatem Bożym. Sam Chrystus miał jej rzekomo nakazać utworzenie Zgromadzenia Mariawitów. „Objawienia” nie zostały uznane przez Stolicę Apostolską. W rezultacie mariawici oderwali się od Kościoła i dziś stanowią odrębną wspólnotę. [Feliksa Magdalena Kozłowska] Feliksa (w domu… Czytaj dalej
Rozgrzeszenie… Pan Jezus jako Mesjasz i Zbawiciel, objawia nam Ojca Niebieskiego i dopełnia Jego dzieła. Teraz, zmartwychwstały Chrystus, zleca uczniom kontynuowanie tego zadania i posyła ich w świat. Podążający za Jezusem uczniowie, Kościół, to przedłużenie dzieła Ojca i Syna w świecie. Lecz aby być przedłużeniem dzieła Jezusa, uczniowie muszą trwać w Nim jak winne latorośle. Dlatego Pan Jezus tchnął na nich… Czytaj dalej
