CHARAKTER SAKRAMENTU BIERZMOWANIA
Katechizm uczy, że jest Siedem Sakramentów Świętych, a z tych Chrzest, Bierzmowanie i Kapłaństwo można przyjąć tylko raz w życiu. Dlaczego? Bo te trzy sakramenty wyciskają na duszy specjalne piętno, specjalny znak. Znak ten jest duchowej natury. Nie można go ani zobaczyć, ani też dotknąć. Ale raz wyciśnięty na duszy trwa na wieki i nawet śmierć go nie zmaże. Będzie on wraz z nami w Królestwie Niebieskim, jako dodatkowy znak naszego uszczęśliwienia, albo też pójdzie z niektórymi w krainę wiecznego potępienia, jako znak dodatkowej kary. Nigdy więc nie wolno powtórzyć jednego z tych trzech sakramentów, o ile ważnie został udzielony.
Charakter Sakramentu Bierzmowania, albo też znamię, czy też pieczęć, jest niezmazalny. Wspomina o tym św. Paweł apostoł: „A który nas utwierdza w Chrystusie, i który nas pomazał — Bóg, który też pieczęć na nas wycisnął i dał zadatek ducha w sercach naszych” (II Kor. 1, 21—22).
Wspomniałem, że charakter ten, czy znamię jest czymś duchowym. Ale on to właśnie odróżnia nas od tych, którzy go nie posiadają. Na Chrzcie otrzymaliśmy znamię dzieci Bożych; w Sakramencie Kapłaństwa otrzymują wybrani znamię kapłanów Bożych, a w Sakramencie Bierzmowania otrzymuje chrześcijanin znamię szczególniejszego wyznawcy Chrystusowego. Już dzięki Sakramentowi Chrztu świętego staliśmy się własnością Boga. Ale Sakrament Bierzmowania jeszcze bardziej to podkreśla. Dlatego woła św. Paweł apostoł: „Czy nie wiecie, że członki wasze są świątynią Ducha Świętego, który w was jest, którego macie od Boga, a nie jesteście swoi? Albowiem kupieni jesteście zapłatą wielką. Chwalcież i noście Boga w ciele waszym” (1 Kor. 6, 19—20).
