PRZYGOTOWANIE DO SAKRAMENTU BIERZMOWANIA
Dzieje Apostolskie opowiadają, że kiedy apostołowie wypełniając rozkaz Chrystusa Pana oczekiwali przyjścia Ducha Świętego, wtedy zebrali się w wieczerniku i tutaj: „wszyscy trwali jednomyślnie na modlitwie” (Dz. Ap, 1, 14). Modlitwą i skupieniem, rozważaniem tajemnic Bożych i umartwieniem przygotowywali się apostołowie na doniosłą chwilę Zesłania Ducha Świętego. Podobnie postępować powinien każdy chrześcijanin, który gotuje się na przyjęcie Sakramentu Ducha Świętego.
Rozróżniamy dwojakie przygotowanie do Sakramentu Bierzmowania: dalsze i bliższe. Przygotowanie dalsze polega na opanowaniu przynajmniej najważniejszych prawd wiary świętej, zawartych w Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Wierzę w Boga i w Dziesięciu Przykazaniach Bożych. Ponieważ w Sakramencie Bierzmowania Duch Święty zstąpi do duszy chrześcijanina, dlatego winien on wiedzieć kim jest Duch Święty oraz jakie jest Jego działanie w duszy ludzkiej. Temu przygotowaniu poświęca się dzisiaj cały rok nauki. Albowiem po przyjęciu Pierwszej Komunii świętej uczęszczają obecnie dzieci jeszcze jeden rok na tak zwaną naukę przygotowawczą do Sakramentu Bierzmowania. Jest to nowość słuszna i zbawienna. Dziecko ma bowiem możność lepszego i pełniejszego zapoznania się z prawdami wiary świętej, szczegółowiej poznaje naukę Kościoła Katolickiego o Duchu Świętym, a dłuższy czas przygotowywane tym zbożniej będzie oczekiwało samej chwili bierzmowania.
Bliższe przygotowanie na przyjęcie Sakramentu Bierzmowania polega na osiągnięciu czystości serca oraz na modlitwie Sakrament Bierzmowania należy bowiem do tzw. sakramentów żywych, czyli, że ci, którzy pragną go przyjąć, muszą się wyspowiadać ze swoich grzechów, ażeby żywi na duszy mogli się cieszyć łaską uświęcającą. Gdyby ktoś odważył się przyjąć Sakrament Bierzmowania w stanie świadomego i ciężkiego grzechu, wtedy co prawda przyjmuje ważnie Sakrament, ale przez to dopuszcza się grzechu ciężkiego, jaki nazywamy grzechem świętokradzkim. Jeśli jednak później żałuje swej przewiny i szczerze się wyspowiada, wtedy nie tylko grzech ten będzie mu darowany, ale także i łaski Sakramentu Bierzmowania, dotychczas jakoby przytłumione i związane, odżywają. Oprócz czystości serca trzeba jeszcze pamiętać o potrzebie żarliwej i gorącej modlitwy, szczególnie zaś modlitwy do Ducha Świętego. O trzeciej Osobie Trójcy Przenajświętszej stosunkowo mało pamiętamy, a jeszcze rzadziej do Ducha Świętego się modlimy. Przed przyjęciem Bierzmowania winien brak ten być usunięty z naszego życia. Co prawda rok rocznie, gdy nadchodzą Zielone Święta, czyli święta wspominające Zesłanie Ducha Świętego na apostołów, odmawiamy nowennę do Ducha Świętego, ale też najczęściej na tym poprzestajemy. Chrześcijanin, który przyjął Sakrament Bierzmowania, niechaj częściej wznosi swe modły do Ducha Świętego, Ducha prawdy i mocy, pociechy i radości. Pięknym przygotowaniem modlitewnym na przyjęcie Sakramentu Bierzmowania byłoby odprawienie nowenny do Ducha Świętego. Godnym polecenia jest także pouczająca sekwencja do Ducha Świętego, odmawiana we Mszach św. w czasie oktawy Zesłania Ducha Św. Kościół nie wymaga żadnych umartwień przed przyjęciem Sakramentu Bierzmowania, ale dobry chrześcijanin dobrowolnie je sobie nada pamiętając o ich zbawiennych skutkach.
W dawnych wiekach przystępowano do Sakramentu Bierzmowania na czczo. Było to zupełnie zrozumiałym w owych czasach, kiedy to zaraz po przyjęciu Chrztu św. przystępowali nowoochrzczeni do Bierzmowania i do Komunii św. Dzisiaj już nie obowiązuje ten przepis, tym bardziej, że najczęściej biskupi bierzmują w porze popołudniowej, czy nawet wieczornej.
Tak więc obecnie następujące są warunki, potrzebne do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania:
- kandydat musi być ochrzczony, gdyż Chrzest jest bramą wszystkich sakramentów i umożliwia ich ważne przyjęcie
- kandydat musi być w Stanie laski uświęcającej, gdyż Bierzmowanie, jako sakrament żywych, domaga się czystości serca
- kandydat musi mieć co najmniej 7 lat życia, czyli musi mieć używanie rozumu
- kandydat musi znać podstawowe prawdy wiary świętej, gdyż jest to mu potrzebne do mężnego i rozumnego wyznawania wiary Chrystusowej.
Posłuchajmy jeszcze jak św. Teresa od Dzieciątka Jezus rozumiała wielkość Sakramentu Bierzmowania i jak się na jego przyjęcie gotowała. Sama tak o tym pisze: „Niedługo po mojej Pierwszej Komunii św., zaczęłam znów rekolekcje przed Bierzmowaniem. Przygotowałam się bardzo starannie na przyjęcie Ducha Św. Nie mogłam zrozumieć, że tak mało zwraca się uwagi na przyjęcie tego Sakramentu miłości. Ale jakżeż szczęśliwa była moja dusza! Tak, jak apostołowie, wyczekiwałam z radością obiecanego Pocieszyciela, cieszyłam się na myśl, że niezadługo stanę się doskonałą chrześcijanką, i że będę miała wyryty na czole tajemniczy znak tego niewymownego Sakramentu, po wszystkie wieki. W dniu tym otrzymałam siłę na znoszenie cierpień, siłę tak bardzo mi potrzebną, bo niezadługo potem miało się zacząć męczeństwo mojej duszy”.
